MENU
< TERUG

ACTUEEL

Preek 12e zondag in jaar B. Marc. 4, 35-41. De slapende Jezus.

20 juni 2021

Vandaag lezen we in het evangelie hoe Jezus de storm op het meer stilt. Dit verhaal moet diepe indruk hebben gemaakt, want alle vier de evangelisten hebben het in hun evangelie opgenomen. Marcus, waaruit we vandaag lezen, vertelt het verhaal in hoofdlijnen. Dat geeft ons de ruimte om dit verhaal ook en vooral geestelijk te verstaan.

Het beeld van Jezus met zijn leerlingen in een boot tijdens een storm is een krachtige voorstelling van de Kerk door de eeuwen heen. De Kerk heeft heel wat stormen, dat wil zeggen: woelige episodes in de geschiedenis, doorstaan. Er zijn de nodige momenten geweest – en die zijn er nog steeds! – dat de spreekwoordelijke golven tegen de Kerk sloegen en de Kerk begon onder te lopen. Denk bijvoorbeeld aan de vele vervolgingen van christenen en aan alle martelaren vanaf het allereerste begin tot op de dag van vandaag. Of denk aan de momenten dat de Kerk gevoelig was voor corruptie en uit was op macht en status. En laten we vooral niet de recente misbruikschandalen vergeten! De storm van de misbruikschandalen woedt nog steeds en zal voorlopig nog niet gaan liggen. Soms denk je dat in de stormen die de Kerk doorstaat Jezus ligt te slapen.

In je persoonlijke geloof heb je dat gevoel ook wel eens. Als je het zwaar te verduren hebt, dan lijkt het wel of Jezus zich er niets van aantrekt. Je vraagt je dan af, met de leerlingen: raakt het U niet dat ik verga? De kerkvaders komen hier met een interessante uitleg. De slapende Jezus te midden van de storm staat symbool voor de stille aanwezigheid van God. Elke storm heeft een oog waarin het kalm is, hoe heftig de storm ook is. Ik heb eerder eens gepreekt over het Rad van Fortuin, wat de loop van het leven symboliseert. Aan de rand van het rad is het onstuimig. Het ene moment sta je op de top van je kunnen, het andere moment kukel je voorover en voor je het weet lig je op je rug. Je krabbelt op en klimt weer omhoog. Dan val je weer, enzovoort. Het Rad symboliseert de weerbarstigheid van het leven. Wie staat in het centrum van het rad, daar waar het rustig is? Christus. Hij is de rust zelve. De boodschap van al deze verhalen is: richt je op Hem, op het centrum.

De heilige Augustinus geeft een andere, meer kritische interpretatie. Hij draait de rollen om en stelt de vraag: in hoeverre zijn wij niet degene die slapen? Kijk naar de storm van de misbruikschandalen. Lange tijd zijn deze praktijken door de verantwoordelijken in de doofpot gestopt. En nu de vuile was eenmaal buiten hangt, kijken we soms al te makkelijk weg, uit schaamte of uit ongeloof. Menigeen verlaat stampvoetend de Kerk of steekt de kop in het zand. En zo sukkelen we onszelf in slaap. Dan is het Jezus die ons wakker schudt en ons de vraag stelt: raakt het je niet dat mijn schapen vergaan?

Als Jezus de storm heeft gestild, stelt Hij de vraag: Waarom zijt ge zo bang? Hoe is het mogelijk dat ge nog geen geloof bezit? Het Griekse woord voor ‘geloof’ in deze context kun je ook vertalen met vertrouwen. Waar is uw vertrouwen? Jezus stelt hier een zeer fundamentele vraag: waarin of in wie stel je je vertrouwen? In je eigen ego? In je eigen kunnen? Gaan we dan niet al snel onze fouten toedekken? (dat is waar Augustinus voor waarschuwt). Of durven we ons vertrouwen te stellen op Christus, die voor ons gevoel ligt te slapen, maar nooit de regie verliest en zich steeds in het oog van de storm bevindt.

Het evangelie van vandaag is gekoppeld aan de eerste lezing uit het boek Job (Job 38, 8-11). In het leven van Job stormt het behoorlijk. Hij verliest alles wat hij heeft. Het verhaal van Job is het verhaal van uitzoomen. Bij problemen en zorgen hebben we de neiging om daarop in te zoomen. We verkleinen onze wereld en zien niet meer het grotere geheel. Job doet dat ook en beklaagt zich bij God. Wat dan volgt is de langste rede van God in de gehele Bijbel. Aan het slot daarvan brengt God Job naar de randen van het universum en laat hem zien dat, hoe groot de storm ook is, elke storm eindig is, zijn grenzen heeft. Wij zien in onze zorgen de randen van de storm niet, maar God gelukkig wel. Je kunt dat alleen zien als je uitzoomt, als je het grote verband kunt zien. Wij mensen kunnen niet tijd en ruimte overzien, maar God kan dat wel. De vraag is: kun je daarop vertrouwen? Job heeft zo, net als de leerlingen van Jezus, geleerd op de Heer te vertrouwen. Zo vonden zij rust en kalmte. Wij zijn uitgenodigd datzelfde te doen. Door Christus, onze Heer. Amen.

Diaken Franck Baggen

Preek 17e zondag. Joh. 6, 1-15. De Jezus van de eucharistie.
25 juli 2021
Preek 16e zondag. Jer. 23, 1-6. Het ego-drama versus het theo-drama.
18 juli 2021
Preek 14e zondag. 2 Kor. 12, 7-10. In mijn zwakte ben ik sterk.
4 juli 2021
Preek 11e zondag. Marc. 4, 26-34. Het principe van het mosterdzaadje.
13 juni 2021
Preek Sacramentsdag 2021. De kracht van Gods Woord.
6 juni 2021
Preek Hoogfeest van de Heilige Drie-Eenheid 2021
30 mei 2021
laad meer artikelen artikelen aan het laden geen nieuwe artikelen