MENU
< TERUG

ACTUEEL

Preek 25e zondag in jaar A. Mat. 20, 1-16. De werkers in de wijngaard.

20 september 2020

Het evangelie van vandaag is het verhaal van de werkers in de wijngaard die, ongeacht hoe lang ze hebben gewerkt, allen hetzelfde loon ontvangen. Met onze moderne, economische blik denken we dan: dat is niet eerlijk. De werker die de hele dag heeft gezwoegd, verdient meer loon dan de werker die aan het einde van de dag een klein uurtje heeft staan vegen. Als we dit verhaal met deze bril lezen, dan lezen wij verkeerd.

Ik geef enkele voorbeelden. Stel er breekt brand uit in huis. Eén persoon is aanwezig en probeert meteen het vuur te blussen. Ondertussen belt die persoon ook twee andere familieleden. Er is brand in huis, kom helpen! Niet lang daarna komt de tweede en die helpt meteen. De derde persoon is nog even onderweg en die komt pas op het moment dat het vuur zo goed als gedoofd is. Het enige wat hij doet is het laatste emmertje water op het vuur gooien, zodat de brand meester is. Gaan de andere twee, die met gevaar voor eigen leven geprobeerd hebben het vuur te blussen, ruzie maken omdat zij vinden dat hun meer loon of eer toekomt? Nee, alle drie zijn ze allang blij dat het huis is gered en dat ze erger hebben kunnen voorkomen! Dat is wat telt! Iedereen deelt in de vreugde, want iedereen was gefocust op wat moest gebeuren: het vuur doven. Zolang je gefocust bent op een gemeenschappelijk doel – in dit voorbeeld het vuur blussen, waar iedereen belang bij heeft – maak je je niet druk om futiliteiten als eer, loon, status, positie, enzovoort.

Ander voorbeeld komt uit mijn jeugd. Als kind was ik eens zoek tijdens een tuinfeest bij mijn tante. Iedereen was in paniek: waar is onze Franck? Overal ging men zoeken. Sommigen liepen de wijk in, anderen gingen bellen. Heeft iemand onze Franck gezien? Toevallig liepen twee buurmeisjes door de straat en zij zagen mij lopen. Ze namen mij aan de hand en brachten mij terug, alsof er niets aan de hand was. De meisjes werden hartelijk bedankt en iedereen was opgelucht. Zouden de anderen, die zo lang gezocht hebben, dan zeggen: dit is niet eerlijk, wij hebben heel de wijk doorzocht, terwijl deze twee meisjes hem zo tegen het lijf lopen en er niets voor hoefden te doen! Nee, iedereen, ongeacht hoe lang men gezocht heeft, was opgelucht en dankbaar dat ik terug was. Ook hier zorgde het doel – mij terugvinden – ervoor dat iedereen gefocust was. Triviale zaken zoals eer, loon, positie, enzovoort, zijn dan van totaal ondergeschikt belang.

Of het nu het blussen van een vuur is of het zoeken van een kind, niemand stelt de vraag: ik heb langer geblust of gezocht, dus mij komt meer eer toe. Nee, iedereen is gefocust op wat écht belangrijk is. Wat is nu het spel van de duvel? Precies het tegenovergestelde. Die haalt onze focus, onze aandacht weg bij wat belangrijk is en probeert ons te verstrooien met allerlei triviale zaken. Ga eens na bij uzelf: hoeveel tijd besteed ik aan zaken die mijn ego strelen? Krijg ik meer lof? Krijg ik meer waardering? Heb ik meer status? Staan we de duvel toe dat hij onze aandacht verstrooit? Dat is de vraag. Gelovig gezien gaat het niet om wie hoelang werkt en hoeveel verdient, maar om de zaak van God. We maken ons in kerk en geloof al snel druk om niets, terwijl er zoveel belangrijkere zaken zijn: Hoe dragen we het geloof over aan een nieuwe generatie? Hoe kunnen we jongeren laten kennismaken met God en zijn liefde? Hoe houden we onze parochie vitaal? In hoeverre werken we aan Gods Koninkrijk en zijn we dienstbaar aan onze medemens?

Geloof en Kerk zitten in een crisis. Over brand gesproken! Over een zoekgeraakt kind gesproken! We permitteren ons teveel luxe als we in de kerk bezig zijn met zaken als eer, macht, status, titels, enzovoort. Dan zijn we niet bezig waarmee we bezig moeten zijn. Jezus was daar toch ook niet op uit? De duvel heeft het ook bij Jezus geprobeerd toen hij Hem in de woestijn wilde verleiden met macht en status (Mat. 4, 8-10). Maar Jezus bleef gefocust op wat écht belangrijk is en dat is Gods Koninkrijk van liefde. Zie Hem aan het kruis. Het kruis is een zuiveringsinstrument. Geen status, titels, loon, macht, eer aan het kruis, maar alleen wat telt: Gods grenzeloze, zichzelf wegschenkende liefde. Dat Jezus alleen stierf aan het kruis zegt veel over wie wij als mens zijn en waar onze aandacht ligt.

We leven in een tijd die erom vraagt te focussen op wat belangrijk is. Stop je druk te maken om futiliteiten. Als je huis in brand staat ben je blij met iedereen die blust, hoe lang of hoe kort iemand dat ook doet. Als je kind zoek is ben je blij met iedereen die zoekt, hoe lang of hoe kort iemand dat ook doet. In het doorgeven van ons geloof zijn we blij met iedereen die helpt, hoe lang of hoe kort iemand dat ook doet! Zaken als eer, loon, status, titels doen niet ter zake. Je loon ontvang je wel in de hemel, dat komt wel goed. Laten we ons verheugen om Gods liefde en genade, die Hij ieder van ons in gelijke mate schenkt, hoe lang of hoe kort je ook in zijn wijngaard hebt gewerkt. Werken in Gods wijngaard is in zichzelf al een eer, laten we dat niet vergeten. Moge God ons helpen te focussen op wat belangrijk is voor Hem, dan komt het met ons wel goed. Door Christus, onze Heer. Amen.

Diaken Franck Baggen

Preek 30e zondag in het jaar A. Mat. 22, 34-40. Liefhebben wie God liefheeft.
25 oktober 2020
Preek 29e zondag in jaar A. Mat. 22, 15-21. Geef God wat God toekomt.
18 oktober 2020
Preek 27e zondag in jaar A. Mat. 21, 33-43. De vruchten van de wijngaard.
5 oktober 2020
Preek 26e zondag in jaar A. Mat. 21, 28-32. Wat je ook zegt, het gaat om wat je doet.
27 september 2020
Preek 23e zondag in jaar A. Mat. 18, 15-20. Het principe van subsidiariteit.
6 september 2020
Preek 22e zondag in jaar A. Mat. 16, 21-27. De wereld infiltreren met Gods liefde.
30 augustus 2020
laad meer artikelen artikelen aan het laden geen nieuwe artikelen