Preek Feest van de Heilige Familie 2017. Kol. 3, 12-21 en Luc. 2, 22-40.

Kent u de film Dead Poets Society? Het is een prachtige film die elk jaar wel ergens op een zender te zien is. Het gaat over een docent literatuur op een chique kostschool in de USA. Leerlingen worden daar klaargestoomd om aan een prestigieuze universiteit te gaan studeren. Deze docent, gepeeld door Robin Williams, geeft op een ongewone wijze les. Hij prikkelt zijn leerlingen om hun eigen talenten te ontdekken door hen uit hun enge, veilige kaders te laten stappen. Eén leerling, met de naam Neil Perry, ontdekt zo zijn droom om acteur te worden. Zijn strenge vader denkt daar ander over en wil dat hij arts wordt. Hij heeft de carrière voor zijn zoon helemaal uitgestippeld. Perry schrijft zich in voor een rol in een toneelstuk op school en hij krijgt de hoofdrol. Dat houdt hij voor zijn vader geheim, maar deze komt er toch achter en hij verbiedt zijn zoon om te acteren. De docent weet Perry over te halen om toch, tegen de wil van zijn vader, de rol te spelen. Hij speelt de sterren van de hemel! Dat doet zijn vader besluiten zijn zoon van school te halen en hij plaatst hem op een militaire academie. Diep ongelukkig pleegt Perry tenslotte zelfmoord, waardoor niet alleen een prachtig mens, maar ook een groot acteertalent verloren gaat.

Wat is uw definitie van een gezin of een familie, behalve bloedverwantschap tussen ouders en kinderen? Anders gezegd: wat is het doel van een gezin of een familie? Om kinderen groot te brengen? Natuurlijk, maar wat is het ten diepste? Ik stel de volgende beschrijving voor: een gezin is de plek waar elk kind de ruimte krijgt om zijn of haar roeping te kunnen vinden én te kunnen volgen. Familie is de veilige haven waarbinnen je je emoties kunt tonen en waarbinnen je de onderlinge band kunt versterken. Deze emoties en deze band zijn geen doel, maar een middel om te kunnen ontdekken waar je uiteindelijke roeping ligt. Familie heeft de taak om dit te kunnen waarborgen. 

We vieren vandaag de Heilige Familie: Maria, Jozef en Jezus. In het evangelie horen we hoe Maria en Jozef hun kind in de tempel van Jeruzalem opdragen aan God. Dit opdragen (of “opdracht”) vieren we op 2 februari nogmaals met het feest van Maria Lichtmis. Jezus wordt, oneerbiedig gezegd, ter beschikking van God gesteld. Dat betekent voor Maria en Jozef dat ze Hem op een gegeven moment moeten loslaten om het de weg van God te laten gaan. Vooral voor Maria is dat niet eenvoudig en de oude Simeon bevestigt dat. Dat geldt voor elke ouder: er komt een moment dat je je kind moet loslaten om het zijn of haar eigen weg te laten gaan. Bijbels gezegd: een kind volgt op een gegeven moment Gods roeping met de hulp van zijn of haar door God gegeven talenten. De familieband moet kunnen waarborgen dat het kind de stem van God kan horen én kan volgen.

Op dit punt loopt het in gezinnen vaak mis. Wanneer een kind niet de ruimte krijgt om zijn of haar roeping te ontdekken, maar het aan de leiband van de ouders wordt gehouden, dan gaat het niet altijd goed. Hoe vaak hoor je ouders niet tegen het kind zeggen: “Wat wij allemaal opzij hebben moeten zetten om jou te kunnen laten studeren!” of “Je hebt kansen die je ouders nooit hebben gehad!” of “Papa heeft niet voor niets zo hard gewerkt, opdat jij kunt studeren!”. De vraag is: om wiens roeping draait het hier? Die van het kind of die van de ouders? Vader heeft nooit kunnen studeren, dus nu moet zoonlief koste wat kost naar de universiteit. Of moeder die haar perfectionisme projecteert op haar dochter. Vaak moeten kinderen de dromen verwezenlijken die de ouders niet hebben kunnen realiseren. 

Zo staan kinderen al gauw ten dienste van de verwachtingen van hun ouders. In de film Dead Poets Society wordt dat in een pakkend verhaal getoond: student Niel Perry ontdekt, dankzij de docent literatuur, zijn acteertalent en vindt daarmee zijn roeping en zijn meest diepe verlangen. Zijn vader ziet dat hele acteergedoe totaal niet zitten, verblind als hij is door het doel dat hij zijn zoon heeft gesteld, namelijk om arts te worden. Zoonlief moet de kansen verzilveren die zijn vader nooit heeft gehad. Het loopt uit op een tragedie, omdat vader zijn eigen onvervulde wens achterna holt en zijn zoon daarvoor laat opdraaien. 

Beste ouders, projecteer uw wensen en verlangens niet op uw kinderen. Beste kinderen, span je ouders niet voor de kar van je eigen carrièreplanning. Geef elkaar de ruimte, maar geef vooral ruimte aan de stem van God, de bron van ieders talent. Families en gezinnen dienen voorwaarden te scheppen om de door God gegeven talenten tot bloei te laten komen. Alleen zo ontdek je welk plan God met je heeft. Draagt elkaar op aan God, zoals Maria en Jozef ook Jezus aan God opdroegen. Om het met Paulus te zeggen: bekleedt u met tedere ontferming, goedheid, deemoed, zachtheid en geduld (Kol. 3, 12). Zo komen we, met de hulp van God, bij onze bestemming. Door Christus, onze Heer. Amen.

Diaken Franck Baggen

scroll back to top