MENU
< TERUG

ACTUEEL

Eucharistieviering met bisschop Van den Hende

16 maart 2020

Op zondag 15 maart 2020 waren in ons bisdom alle eucharistievieringen afgelast als gevolg van de maatregelen die getroffen zijn om de corona-crisis te kunnen bezweren. 

Bisschop Van den Hende van Rotterdam heeft via een livestream op deze zondag de heilige mis gevierd in de kapel van het bisschopshuis. U kunt deze mis hieronder terugkijken en meevieren (zijn preek staat in tekst hieronder).

Preek van de bisschop

Broeders en zusters in Christus,

We zijn begonnen aan de veertigdagentijd, de voorbereiding op Pasen. We hielden al rekening met de nodige maatregelen die waren genomen om de opmars van het coronavirus een halt toe te roepen. Het is duidelijk dat we niet hadden verwacht dat we nu de eucharistie zouden vieren op afstand. Voor velen is de kerk gesloten en voor velen is de eucharistie een geestelijke viering geworden.

De veertigdagentijd is een tijd die doorgaat. In de eerste lezing (Ex. 17, 3-7) horen we hoe Mozes met het gemopper van zijn Volk te maken krijgt dat zich afvraagt: waar is God toch gebleven? Zo zijn er ook nu mensen die dezelfde vraag stellen. Waar is God nu? Waarom gebeurt dit? Mozes beklemtoont dat het Volk, dat God uit de slavernij bevrijdt, óók het Volk is dat gezegend blijft, omdat God met hen meetrekt. Wij mogen beseffen dat de Heer op geen enkele manier afstand van ons neemt. En dan lijkt, met dit virus en de enorme impact die het heeft op onze samenleving, God voor velen toch ver weg. We mogen geloven dat de Heer ons blijft vasthouden, dat Hij ons nabij blijft, ons zelfs nog nabijer is gekomen in onze Heer Jezus Christus. En we weten dat het woord dat Hij spreekt, Hij niet terugneemt. Het woord dat Hij tot ons gericht heeft, stáát.

Over een paar weken vieren we dat Jezus stierf aan het kruis en is verrezen. Het is nog maar de vraag of we Pasen in een volle kerk kunnen vieren en we ook dan nog voorzichtig en op onze hoede moeten zijn. Deze veertigdagentijd doet ons stilstaan bij de vraag wie Jezus is. In het evangelie (Joh. 4, 5-42) ontmoet Hij de vrouw bij de put. Het is midden op de dag, de zon brandt fel. Toch komt deze vrouw naar de put, omdat ze zich schaamt vanwege haar levenswandel en op dit stille uur water wilt putten. Jezus is op dat moment ook bij de put en er ontstaat een gesprek. Terwijl zijn leerlingen naar de stad zijn om voedsel te kopen, heeft Jezus de gelegenheid om met deze vrouw een ontmoeting te hebben.

Het gesprek dat zij voeren heeft twee lagen. De vrouw is praktisch ingesteld, terwijl Jezus woorden van eeuwig leven spreekt. Als zij van Jezus de vraag krijgt “Geef Mij te drinken”, dan is haar antwoord: Hoezo? Jij bent een jood en ik een Samaritaanse. Dan hoor je dat toch niet te vragen? En daarbij: je hebt niet eens een emmer. Jezus maakt duidelijk dat Hij niet het water in de put bedoelt, maar water waardoor je tot leven komt. Opnieuw zegt de vrouw, heel praktisch: geef mij dan van dat water, zodat ik niet steeds terug hoef te komen om hier te putten. Maar Jezus zegt: Ik spreek over ander water. Ik spreek over levend water. En dat is het Woord van God! Hij spreekt over levend water dat onze dorst kan lessen, waar het gaat om ons verlangen naar vrede, ons verlangen om onze bestemming te vinden en bovenal ons verlangen naar verzoening en verlossing. Zo komt de vrouw langzaam tot het inzicht dat Jezus niet zomaar een bekertje water vraagt, maar dat Hij geeft wat Hij is. Zozeer heeft God de wereld lief, dat Hij zijn Zoon in deze wereld gezonden heeft. 

In deze ontmoeting gebeurt iets belangrijks. De vrouw stelt haar leven open voor de Heer en Hij laat haar kennismaken met zijn genade en zijn kracht. Zij keek uit naar de langverwachte Messias. Jezus maakt haar duidelijk: Ik ben diegene waarnaar je uitziet, Ik ben de Messias, Ik, die met u spreek. Het mooie in het Johannes-evangelie is, dat het geloof dat je krijgt er niet is om voor jezelf te houden. Als deze vrouw zich tot Jezus richt en ziet wie Hij werkelijk is, dan brengt zij ook anderen tot het geloof in Hem. De mensen uit het dorp beseffen dat er iets bijzonders met hen gebeurt. Ze worden in staat gesteld om de Heer te ontmoeten die de Messias is. En Hij is ook nog eens degene die hen ten volle leven schenkt. Hij, zo zegt de vrouw uiteindelijk, is de Verlosser. En zij beaamt dat.

Broeders en zusters, we horen van een ontmoeting met de Heer op deze derde zondag van de veertigdagentijd. We mogen beseffen dat de Heer, die uiteindelijk de gestorven en verrezen Heer is, opnieuw ons tot ontmoeting uitnodigt. Ook al kunnen we Hem niet zien en niet aanraken zoals de vrouw, in de kracht van zijn woord en in de kracht van het sacrament van de eucharistie komt Hij heel dichtbij. Laten wij ons verlangen afstemmen op de Heer die het leven geeft, die niet de dood van zondaars wil, maar bekering en een eeuwig leven dat zich opent voor een ieder die zijn of haar hart op de Heer richt.

Mogen wij in deze veertigdagentijd, heel bijzonder ook in omstandigheden waarin we dat nu vieren, betrokken blijven op de liefde van God, waarin wij, uit de ontmoeting met de Heer, kracht vinden voor ons leven. Laten we niet langer zeggen: Waar is God? Laten wij veeleer zeggen: we hebben Hem leren kennen. Hij maakt deel uit van ons bestaan. Sterker nog: wij mogen in zijn bestaan leven. Zo is deze crisis geen kwestie van afstand houden en je deur sluiten, maar op de eerste plaats je hart geopend weten voor alle nood die nu speelt. Daar kunnen we voor bidden en waar mogelijk ook hulp voor bieden, maar bovenal getuigen dat de Heer ons niet de dood injaagt, maar uitnodigt tot liefde, gerechtigheid en ware dienstbaarheid. Door Christus, onze Heer. Amen.

Speciale Urbi et Orbi van paus Franciscus
28 maart 2020
Luister naar het Ave Verum van Mozart o.l.v. Eric Koevoets
27 maart 2020
Update van de bisschoppen
27 maart 2020
Vastenactie en Malaika Kids
26 maart 2020
Aandacht voor de voedselmanden
26 maart 2020
Nieuwsbrief van het parochiebestuur (update)
24 maart 2020
laad meer artikelen artikelen aan het laden geen nieuwe artikelen