MENU
< TERUG

ACTUEEL

Bijeenkomst van Met Hart en Ziel rondom het thema ‘Mét verdriet je leven verder omarmen’ (23 juni 2022)

6 juli 2022

In de Papendrechtse kerk Onbevlekte Ontvangenis van Maria gingen pastor Sander Verschuur en pastoraal werker Johnny Tran voor in de eucharistieviering, begeleid door het koor Cantate Domino. Pastor Verschuur herinnerde ons in zijn preek aan de trouw van Zacharias en Elizabeth die, tegen de traditie in, hun zoon ‘Johannes’ moesten noemen, wat betekent ‘JHWH heeft genade getoond’ (Johannes de Doper). Na de viering werden we weer gastvrij ontvangen door Ali die ons verwende met een kopje koffie of thee, een broodje en een lekker koekje.

Noëlle Veldhuijsen leidde de bijeenkomst over het thema ‘Mét verdriet je leven weer omarmen’. Ze vertelde hoe haar moeder, die na een intens huwelijk met haar vader, met wie ze onlosmakelijk verbonden was en met wie ze werkelijk alles samen deed, weer verder ging. Ondanks haar hartzeer en gescheurde ziel en dankzij haar geloof en enorme discipline, heeft zij een andere dimensie aan haar leven kunnen geven. Niet ondanks, maar mét haar verdriet, heeft ze het leven weer omarmd en haar liefde en aandacht gericht naar eenzame mensen om haar heen.

Noëlle vertelde de parabel van de blokfluit waarin de gezonde tak van een prachtige boom wordt afgezaagd door een man en voorgoed wordt afgesneden van de levende sappen van de boom. De tak lijkt vergeten en verloren. Toch komt later de man terug. Hij gaat zitten aan de voet van de boom en begint te blazen op de afgezaagde tak die hij zijn blokfluit noemt en hij speelt een mooie melodie, de melodie van de boom zelf: ‘Ik leef, ik zing, ik fluit…’.

Zo noemde Noëlle nog een aantal voorbeelden van mensen om haar heen die mét hun verdriet (afgezaagde tak) het leven weer omarmen (melodie op de blokfluit): een vriendin die haar baan verloor en een eigen bedrijf heeft opgezet waarin ze haar talenten kan ontplooien, een neef die na een ongeluk verlamd werd maar met veel doorzettingsvermogen zich weer inzet voor kerk en maatschappij, Oekraïners die hier een baan zoeken en de taal leren, Naomi uit de Bijbel die moest vluchten en na het verlies van haar man en kinderen met Ruth kon genieten van haar kleinkind.

Met een kleine groep hebben we verder gepraat over het omarmen van het leven, mét je verdriet. Geraakt door het verhaal van een van ons hebben we onze ervaringen gedeeld, elkaar proberen te troosten en te bemoedigen, het perspectief van de afgezaagde tak als een licht in de toekomst gezien…

Iedere deelnemer kreeg de parabel mee op papier, met een klein fluitje uit een afgezaagde tak gesneden. Voordat we afscheid van elkaar namen hebben we nog geluisterd naar het Onze Vader in het Oekraïens, als teken van verbondenheid met hen die rouw en verlies lijden. Met nieuwe moed ging iedereen weer naar huis.

De eerstvolgende bijeenkomst is op dinsdag 27 september in Zwijndrecht. Zoals gebruikelijk bij Met Hart en Ziel vieren we de eucharistieviering om 9:30 uur. Aansluitend ontmoeten we elkaar met koffie en thee, waarna de inhoudelijke bijeenkomst begint.

De parabel van de blokfluit

(naverteld verhaal van J. v. Opbergen)

Langs de kant van het water stond een grote boom.
Hij stond er al zoveel jaren, dat niemand meer wist wie hem geplant had.
Zijn zware takken hingen helemaal over het water
en boven het pad, dat er langs liep.
‘s Winters bedekte de witte sneeuw z’n takken en twijgen.
En in de lente versierde gekleurde bloesem de boom met een feestelijke tooi.

En in elke zomer gaf de groene bladerkroon koele schaduw
aan een ieder die onder de boom wat wilde rusten
of was hij ‘n paraplu tegen de stromende regen.

Zo leefde die boom daar, jaar in, jaar uit.

Maar op een dag kwam er ‘n man bij de boom.
Hij droeg een groot mes bij zich.
De takken hielden zich van louter schrik heel stil
en de dikke stam trilde tot in de grond toe.
Maar er was geen ontkomen aan:
de mooiste tak werd afgesneden
en de man nam die mee naar zijn huis.
Een dode tak,
voorgoed afgesneden van de levende sappen van de boom.

Maar, wat is één tak voor zo’n grote boom?
Niemand zou hem missen.
Onopvallend zou hij worden vergeten.
Hij telde niet meer mee.

Na enige tijd kwam die man echter terug
Hij ging zitten aan de voet van de boom
en hij blies op de afgesneden tak, die hij zijn blokfluit noemde.
Hij speelde een mooie melodie.

En de boom verstond:
‘Ik leef, ik leef weer.
Horen jullie mij?
Ik leef weer, nog meer dan ooit tevoren!’
En alle takken hoorden de prachtige melodie.
Het was de melodie van de boom zelf:
Ik leef, ik zing, ik fluit . . . . . .

16 augustus film The Way in Brandsma-kapel
15 augustus 2022
Elke vrijdagavond christelijke meditatie
11 augustus 2022
28 augustus MIVA collecte
8 augustus 2022
'Kom en zie'. Jaar van onderscheiding bij Vronesteyn.
25 juli 2022
Eric Koevoet speelt 'Prière' van César Franck
23 juli 2022
100 jaar Antoniuskerk (foto's)
15 juni 2022
laad meer artikelen artikelen aan het laden geen nieuwe artikelen