MENU
< TERUG

ACTUEEL

Preek 11e zondag in jaar B. Marc. 4, 26-34. Het principe van het mosterdzaadje.

13 juni 2021

Vandaag horen we één van de bekendste gelijkenissen van Jezus over het Koninkrijk van God. Dat Koninkrijk is als een mosterdzaadje, dat als het gezaaid wordt het allerkleinste zaadje ter wereld is, maar eenmaal gezaaid, wordt het groter dan alle tuingewassen. Deze gelijkenis zegt iets over hoe God te werk gaat met en in zijn Koninkrijk. God begint met iets kleins en maakt het tot iets groots. En Hij neemt daarvoor de tijd, soms alle tijd.

God werkt onder de radar, in het verborgene, onopgemerkt, clandestien. Als iets met veel bombarie en tromgeroffel gebeurt, dan is het maar de vraag of God daarin werkzaam is. Kijk eens naar de wereldgeschiedenis. Waar verscheen God in de persoon van Jezus op het toneel? Dat deed Hij onopgemerkt, ergens in een uithoek van het enorme Romeinse Rijk, in een voor de toenmalige wereldpolitiek oninteressant gebied. Jezus verschijnt in het geniep ergens vanachter de vijandige linies, zou je kunnen zeggen. God verschijnt niet ten tonele als soort Willem de Veroveraar, maar in de zoon van een timmerman, in een onbeduidend dorpje, in een onbeduidend land ergens aan de rand van het Romeinse Rijk.

Kijk zo eens naar onze kerkgeschiedenis, hoe het christendom zich over Europa verspreidde. De eerste die in Europa het christelijk geloof verkondigde was de apostel Paulus, in de Griekse stad Thessaloníki. Geen één historicus die hier melding van maakt. In de wereldgeschiedenis heeft deze gebeurtenis geen plek. Toch geeft deze gebeurtenis de wereldgeschiedenis veranderd, want hier begon de kerstening van Europa en via Europa van de rest van de wereld. Die eerste stap van Paulus op het Europese continent bleef lang onopgemerkt, maar werd gaandeweg van enorme betekenis! Of neem de franciscaanse beweging, de beweging van armoede en eenvoud, van ‘back to basics’, een beweging die de Kerk toen (en nu) hard nodig had! Die beweging begon bij een arrogante, verwende rijkeluiszoon die we nu kennen als Franciscus van Assisi. Zijn bekering gaf Europa een nieuw gezicht. Hoeveel verwende kinderen zijn er niet vandaag? Wie weet schuilt in één van hen een nieuwe Franciscus! Of denk aan Benedictus van Nursia, de stichter van het westerse monnikendom. Hij begon zijn eerste klooster in een grot in Italië. Daar uit groeide een wereldwijd netwerk van kloosters en abdijen, die eeuwenlang centra van wetenschap en literatuur waren. Of denk aan Moeder Teresa, die in een krottenwijk van Calcutta een baby letterlijk uit de goot raapte en zo een orde begon die vele kinderen van de ondergang heeft gered! Zo zijn er vele voorbeelden van mensen die in hun tijd niet opvielen, maar wiens werken onder Gods hoede uitgroeiden tot iets groots.

Dat is het principe van het mosterdzaadje. Gods begint altijd in het klein, onbeduidend, onopgemerkt, onder de radar, buiten ieders zichtveld, daar waar je het niet verwacht. En daar uit groeit gaandeweg iets groots, iets van betekenis. Het is bij God nooit van pats-boem, en het staat er. Daarom moet je naar mijn idee moet je niet al te veel aandacht schenken aan al die figuren die zich op de borst kloppen, die hoog van de toren blazen, de aandachttrekkers die zeggen: wat heeft Onze Lieve Heer het toch met mij getroffen! Het is maar zeer de vraag of God in personen als deze aan het werk is.

Daarom: schaam je niet voor het kleine dat je doet! Als je denkt: Kan ik het verschil maken? Voegt mijn aandeel überhaupt iets toe aan het geheel? Of als u na een lang leven denkt: Alles wat ik voor de Kerk heb gedaan, soms al mijn hele leven, het heeft geen verschil gemaakt. De kerken lopen alleen maar leeg en het geloof verdampt. Heb ik alles voor niks gedaan? Mijn antwoord is: nee! Het kan heel goed zijn dat God in u en jou aan het werk is, zeer clandestien, zeer onbeduidend. Het kan heel goed zijn dat God een mosterdzaadje in je heeft geplant, een onbeduidend zaadje, maar wel één dat het begin kan zijn van iets groots. Het kan heel goed zijn dat je in je eigen leven niets merkt van wat je begonnen bent, zodat je je afvraagt: waar doe ik het eigenlijk voor? Weet dat God de tijd neemt om iets te laten groeien en dat het vaak langer kan duren dan een mensenleven. God staat boven de tijd en overziet zoveel meer dan wij kunnen overzien. Het kan heel goed zijn dat je over een aantal generaties wordt gerekend tot de Paulussen, de Franciscus van Assisi’s, de Benedictussen en Moeder Teresa’s van deze wereld! Zij hebben ook niet gezien waar hun werk uiteindelijk toe heeft geleid. Maar ze vertrouwden op God, dat Hij tot wasdom brengt wat Hij gezaaid heeft, op zijn tijd en op zijn manier.

Het principe van het mosterdzaadje is dat God in het klein begint en het met veel geduld tot iets groots maakt. Daarom moeten we elke roeping, hoe klein en onbeduidend ook, serieus nemen, want het kan het begin zijn van iets groots. Schaam je niet voor wat je gezaaid heb en blijf alsjeblieft zaaien. Denk aan de vele namen die nu voor ons groot en heilig zijn, maar die in hun dagen niets voorstelden. God heeft hun werk groot en heilig gemaakt en dat kan Hij ook doen met ons. Door Christus, onze Heer. Amen.

Diaken Franck Baggen

Preek 17e zondag. Joh. 6, 1-15. De Jezus van de eucharistie.
25 juli 2021
Preek 16e zondag. Jer. 23, 1-6. Het ego-drama versus het theo-drama.
18 juli 2021
Preek 14e zondag. 2 Kor. 12, 7-10. In mijn zwakte ben ik sterk.
4 juli 2021
Preek 12e zondag. Marc. 4, 35-41. De slapende Jezus.
20 juni 2021
Preek Sacramentsdag 2021. De kracht van Gods Woord.
6 juni 2021
Preek Hoogfeest van de Heilige Drie-Eenheid 2021
30 mei 2021
laad meer artikelen artikelen aan het laden geen nieuwe artikelen