MENU
< TERUG

ACTUEEL

Preek 14e zondag in jaar A. Zach. 9, 9-10. “Hij rijdt op een ezel”. 

5 juli 2020

Dit is de eerste keer dat we weer vieren in het weekend sinds de lockdown. We hebben al doordeweeks gevierd, als een soort warming-up. Het is nog wat onwennig, met name wat betreft de communie-uitreiking: vanachter een hoestscherm en met een pincet. Als we die ongemakken even voor lief nemen, kunnen we de Heer weer in zijn volheid ontvangen.

De lezingen sluiten daar mooi bij aan. Ze gaan over het koningschap van Jezus. Het gevoel van de afgelopen maanden was: we raken de regie kwijt. Een klein virus beheerst heel ons leven. Wie of wat is nu eigenlijk heer in het leven? Het antwoord uit de Schrift is overduidelijk: niemand minder dan God zelf. De vraag is: kunnen we dat zien te midden van de ellende en problemen van de laatste tijd? Hebben we niet veeleer het gevoel dat God de regie verliest? Om het in Bijbelse termen te zeggen: is God nog wel koning?

Dat is geen vreemde vraag. In de tijd van de ballingschap van Israël werd dezelfde vraag gesteld: Heeft God nog wel greep op de werkelijkheid? Heeft Hij zijn eigen plan nog wel in de hand? Is Hij nog koning van al wat is? De profeet Zacharia, waaruit wij vandaag lezen, weet het antwoord op deze vraag. De reden van de ballingschap was niet God die de regie verliest, maar slecht (moreel) leiderschap van de mens (hoe actueel!), koningen die er een potje van maken. Koningen van Israël heersen niet op persoonlijke titel, maar altijd in naam van God. Zij leiden namens God het Volk op aarde. Om die reden werden zij nooit als god vereerd, zoals de farao’s van Egypte of de Romeinse keizers. Eveneens om die reden durven de profeten openlijk kritiek te uiten op de koningen van Israël. Veel koningen zijn in de ogen van de profeten slechte leiders, die de wil van God aan hun laars lappen. Zodoende ontstaat in Israël de hoop dat er een definitieve Koning komt, God zelf, die voorgoed de leiding op zich neemt. Van die hoop spreekt Zacharia vandaag heel duidelijk.

Wij weten dat die Koning is gekomen: Jezus, de Christus. Het is belangrijk om je idee van Jezus als Koning helder op het vizier te hebben. Wat daarbij helpt is het visioen van Zacharia, namelijk dat Christus komt als Koning, gezeten op een ezel (v. 9). Dat Jezus op een ezel zit, wordt vaak uitgelegd als een teken van nederigheid en onderdanigheid. Dat heeft ermee te maken, maar het betekent meer dan dat. In de antieke wereld was het gebruikelijk dat koningen op ezels zaten. Dat was code om te zeggen: Ik kom in vrede! Ik heb geen kwade bedoelingen! Immers, gezeten op een ezel kun je geen strijd leveren. Als een koning kwam om aan te vallen en oorlog te voeren, dan kwam hij wel geharnast met zijn paard en strijdwagen! Daarom zegt God bij monde van Zacharia: “Ik vaag de strijdwagens en de paarden weg en de strijdboog wordt gebroken.” Jezus brengt vrede door elk wapen machteloos en vruchteloos te maken. Vrede brengen door strijd is geen echte vrede, dat is alleen maar uitstel tot de volgende strijd die geleverd moet worden.

Ik moest denken aan president Trump, hoe hij in Washington DC, te midden van de protesten die volgden op de dood van George Floyd, op brutale wijze zijn weg baande door de demonstranten om bij een kerk te kunnen komen. Eenmaal bij de kerk aangekomen hield hij de Bijbel omhoog. Hier zagen we een “koning” die, tronend op zijn paard, zijn weg baant en de strijd aangaat. Zie dan Jezus die op een ezel zit. Wie trekt er aan het langste eind? Lees met dit in gedachten het evangelie van vandaag, waarin Jezus zegt: “Komt allen tot Mij die uitgeput zijt en onder lasten gebukt en Ik zal u rust en verlichting schenken” (Mat. 11, 28). Ik heb eens eerder gezegd: geloven in Jezus betekent niet dat al je problemen uit zichzelf verdwijnen, als sneeuw voor de zon. Dat zou erg naïef zijn om te denken. Nee, geloven in Jezus is kracht ontvangen om te midden van je problemen en zorgen vol te kunnen houden, om hoop te kunnen houden, om perspectief te kunnen houden. Geeft president Trump je dit gevoel als hij zo met de Bijbel staat? Mij niet, in ieder geval.

We hebben allemaal een juk te dragen. Echter, als iemand met je meedraagt, voelt het al een stuk lichter. Dat is het koningschap van Jezus: meedragend, meelijdend. En dat is heel anders dan de wereldse koningen en heersers, die het juk alleen maar zwaarder maken. God verliest nooit de regie, dat is onze christelijke hoop, hoe zwaar een crisis ook is. Het type leiderschap van Jezus is dat Hij de problemen niet wegneemt, maar ze met ons meedraagt. Zo leer je omgaan met je problemen en houd je geen valse hoop, maar een hoop die realistisch is. Moge God zo ieder van ons de kracht geven om ons juk te dragen. Hij draagt het met ons mee! Dat doet Hij, door Christus, onze Heer. Amen.

Diaken Franck Baggen

Preek 29e zondag in jaar A. Mat. 22, 15-21. Geef God wat God toekomt.
18 oktober 2020
Preek 27e zondag in jaar A. Mat. 21, 33-43. De vruchten van de wijngaard.
5 oktober 2020
Preek 26e zondag in jaar A. Mat. 21, 28-32. Wat je ook zegt, het gaat om wat je doet.
27 september 2020
Preek 25e zondag in jaar A. Mat. 20, 1-16. De werkers in de wijngaard.
20 september 2020
Preek 23e zondag in jaar A. Mat. 18, 15-20. Het principe van subsidiariteit.
6 september 2020
Preek 22e zondag in jaar A. Mat. 16, 21-27. De wereld infiltreren met Gods liefde.
30 augustus 2020
laad meer artikelen artikelen aan het laden geen nieuwe artikelen