MENU
< TERUG

ACTUEEL

Preek 29e zondag in jaar C. Ex. 17, 8-13. De Mozessen en Amaleks van deze wereld.

20 oktober 2019

Soms vertellen mensen mij dat ze de Bijbel zijn gaan lezen. Wanneer ze terecht komen in passages waar oorlog wordt gevoerd, slaan ze de Bijbel al snel weer dicht. “Er staat alleen maar geweld in de Bijbel”, is dan hun commentaar. Dat is alsof je in een kookboek een recept vindt met ingrediënten die je helemaal niet lust. Is daarmee het hele kookboek slecht? De eerste lezing uit Exodus gaat over de strijd tussen de stammen van Amalek en van Mozes. Dat is voor de oppervlakkige lezer inderdaad een gewelddadig verhaal. Echter, dit verhaal staat niet in de Bijbel vanwege het geweld. De strijd die er geleverd wordt, zegt namelijk iets over de geestelijke strijd die wij voortdurend moeten leveren.

Mozes, en daarmee het Volk Israël, staat in de Bijbel symbool voor de wil en de weg die God voor de mensheid, dus voor u en voor mij, heeft uitgestippeld. Amalek, de vijand van Mozes, staat symbool voor die krachten en machten die daar tegenin gaan, die tegen Gods wil en weg indruisen. In het Oude Testament levert Israël voortdurend strijd tegen vijandige machten. De oppervlakkige lezer zal zeggen: de Bijbel is gewelddadig! Echter, dat geweld, die strijd is vooral een geestelijke strijd. De strijd die Israël levert tegen zijn vijanden is een strijd die iedere gelovige moet leveren, maar dan in de geestelijke zin van het woord. Geestelijk gezien is een gelovig leven een voortdurende strijd tegen allerlei opponenten, tegen allerlei kwade en verleidelijke machten die je van God willen afhouden.

Stel jezelf de vraag: wie of wat is de Amalek in mijn leven? Wellicht is dat je hang naar aanzien, status, macht, invloed? Misschien is het je trots of je grote ego? Amalek kan ook een verslaving zijn aan drank, drugs, seks, geweld, noem maar op. Amaleks zijn ook personen die je van je geloof willen afpraten, mensen die zeggen: geloof is onzin, een sprookje, anti-wetenschappelijk, enzovoort. Met andere woorden: we hebben allemaal een Amalek in ons leven; ik ook! En deze Amalek blokkeert je zicht op God en dwarsboomt elke poging om een leven te leiden naar Gods wil en geboden. Gods weg gaan, Christus navolgen, betekent, bijna per definitie, strijd leveren met de Amaleks van deze wereld.

Mozes gaat deze strijd aan. Hij staat, als een goed legeraanvoerder, op een berg en overziet de strijd. Wie is de Mozes in ons leven? Dat is natuurlijk allereerst Christus zelf. Hij geeft aanwijzingen en stuurt ons in de strijd. Maar je hebt soms ook heel concrete Mozessen om je heen, zoals iemand die je helpt als je in de put zit of iemand die troost biedt. Het kan ook een bezoekvrijwilliger zijn die tijd voor je maakt en naar je luistert.

Het verhaal over Mozes, Aaron en Chur en het Volk die strijden tegen Amalek is een prachtige metafoor voor de Kerk. Mozes leidt de strijd. Hoe doet hij dat? Dat doet hij door voortdurend in gebed te zijn. Daartoe houdt hij zijn handen omhoog. Hij staat voortdurend in contact met God. Geestelijke strijd leveren is daarom eerst en vooral bidden, in gebed zijn, luisteren naar God. Dat is wat wij noemen de priesterlijke taak van de Kerk, en daarmee bedoel ik het algemeen priesterschap van elke gelovige. Door middel van gebed onderhoud je de relatie met God. Bidden gebeurt op veel plekken, zoals bij de zusters in Dordrecht, in de gebedsgroepen in onze parochie, door stille bidders thuis, enzovoort.

Vervolgens heb je de strijders op het veld. Dit zijn de vele vrijwilligers van de kerk die pastoraal en diaconaal actief zijn, zoals de bezoekvrijwilligers, de mensen van de caritas, de missionarissen op allerlei plekken in de wereld, de diakens, de pastoraal werkers, enzovoort. Ik moet denken aan het beeld dat paus Franciscus heeft van de Kerk. Hij vergelijkt de Kerk met een veldhospitaal. Waar vind je een veldhospitaal? In de nabijheid van een slagveld! Daarmee zegt de paus dat de Kerk niet ergens achteraf op een rustige weide moet zijn, maar daar waar de strijd wordt geleverd, waar het leven schuurt en botst.

Het verhaal vertelt iets bijzonders. Mozes wordt moe van steeds zijn handen omhoog houden. Echter, als hij zijn handen laat zakken – dat wil zeggen: wanneer het gebed verstomt – dan is Amalek aan de winnende hand en verliest Israël de strijd. Mozes moet daarom zijn handen ophouden! Het gebed mag niet verstommen! Je mag in het gebed niet versagen (de moed verliezen), zegt Jezus in het evangelie vandaag (Luc. 18, 1). Om dat te voorkomen helpen Aaron en Chur de handen van Mozes omhoog te houden. Wie zijn de Aarons en Churs van de Kerk? Dat zijn zij die de Kerk financieel steunen door middel van de Kerkbalans en de collecte, dat zijn de vrijwilligers die onze kerkgebouwen onderhouden, de leden van de locatieraden, de vrijwilligers op het secretariaat, enzovoort.

Vandaag is Wereldmissiedag, een mooie gelegenheid om eens na te denken wat uw taak is in de Kerk. Wellicht bent u een Mozes, een bidder? Of bent u iemand die het veld (de maatschappij) ingaat en strijd levert tegen onrecht, armoede, eenzaamheid? Misschien bent u een Aaron of Chur, iemand die het gebed, het pastorale en diaconale werk van de Kerk onderhoudt en ondersteunt door uw financiële steun? Wie of wat u ook doet, we zijn als Kerk steeds op een missie, namelijk die van God en zijn Koninkrijk. Dat gaat niet zonder strijd in en tegen deze zondige wereld. Moge God zijn Kerk ons zegenen en bekrachtigen. Moge hij ons bijstaan in de strijd. Door Christus, onze Heer. Amen.

Diaken Franck Baggen

Preek 31e zondag in jaar C. Wijsheid 11, 23-26 + 12, 1-2. Gods liefde komt altijd eerst.
3 november 2019
Preek patroonfeest Theresia van Avila
13 oktober 2019
Preek 27e zondag in jaar C. Luc. 17, 5-10. Geef ons meer geloof.
6 oktober 2019
Preek 26e zondag in jaar C. Amos 6, 1-7. De stem van de profeet.
29 september 2019
Preek 23e zondag in jaar C. Luc. 14, 25-33. Je familie haten?
8 september 2019
Preek 22e zondag in jaar C. Luc. 14, 7-14. Hoogmoed versus deemoed.
1 september 2019
laad meer artikelen artikelen aan het laden geen nieuwe artikelen