MENU
< TERUG

ACTUEEL

Preek 2e zondag in jaar A. 1 Kor. 1, 1-3. Een aanhef met een opdracht.

19 januari 2020

Brieven worden bijna niet meer geschreven. Zelfs e-mail is onder jongeren al niet meer gebruikelijk. Vandaag stuur je een appje of een berichtje via Facebook of Instagram. Daarmee is ook de aanhef verdwenen waarmee brieven worden geopend. Ik ontvang veel e-mails en daarin is de aanhef eveneens zo goed als verdwenen. Men komt vaak meteen ter zake. Ik heb nog een oud etiquetteboekje van mijn ouders waarin hele lijsten staan hoe je bepaalde personen dient aan te schrijven. Een bisschop is monseigneur; een professor is een hooggeleerde heer of vrouw; tegen een minister zeg je excellentie; enzovoort.

Hoe anders is dat met de brieven van Paulus. Hij neemt uitgebreid te tijd om zichzelf voor te stellen en zijn lezerspubliek aan te spreken. We horen het vandaag in de tweede lezing, het begin van Paulus’ eerste Korinthiërsbrief. Zijn aanhef is een lezing in zichzelf! Het is een lezing in zichzelf, omdat Paulus in zijn aanhef veel zegt over zichzelf én over de gemeenschap tot wie hij zijn brief richt. Ik wil een aantal punten uit zijn aanhef toelichten.

Paulus stelt zich voor met zijn nieuwe naam. Zijn oude naam was Saulus of Saul, zoals we weten. Hij was vernoemd naar koning Saul, de eerste koning van Israël. Na zijn bekering noemt hij zichzelf geen Saulus meer, maar Paulus. Het is een klein verschil, maar deze naamsverandering symboliseert een compleet nieuw dat hij nu leidt. Hij heeft Christus leren kennen en dat leidt altijd tot verandering van je leven. Als Christus in je leven stapt, dan past dat niet meer in je oude levensstijl. Dat vraagt aanpassing. Jezus kun je niet kneden naar je oude levensstijl, je kunt alleen jouw leven kneden naar dat van Hem. Zo werkt dat met bekering, of je wilt of niet. De naamsverandering symboliseert dat.

Dat bevestigt Paulus meteen: “door Gods wil geroepen tot apostel”. Paulus refereert aan Gods wil. De moderne cultuur zegt dat je alleen je eigen wil moet volgen, want alleen dan kun je écht vrij zijn. Is dat wel zo? Waar brengt je eigen wil je? Die brengt je alleen maar tot jezelf, tot je ego. Je raakt ingekapseld in jezelf en je wordt blind voor de ander. We zien de effecten daarvan om ons heen. Paulus maakt ons duidelijk dat onze diepste roeping is om Gods wil te volgen. Dat maakt je niet tot een robot, zoals velen denken. Een robot word je als je naar je eigen begeertes luistert. Je eigen begeertes en behoeften werken als een computerprogramma. Nee, Gods wil zet je op een geestelijk pad dat verder reikt dan waar je op eigen kracht kunt komen. Het leven van Paulus staat hier symbool voor.

Dan gebruikt Paulus het woord “kerk”. In het Grieks staat er "ekklesia". Dit woord stamt van ek-kaleo, dat letterlijk betekent: geroepen worden uit. Wij zijn, net als de christenen in Korinthe, ergens uit geroepen. Waaruit? Uit de oude, zondige, vergankelijke wereld! We zijn geroepen tot een nieuwe wereld, die gefundeerd is op Christus. Lid zijn van de Kerk betekent dus meer dan alleen op zondag samenkomen of sociaal actief werk doen. Het betekent dat je geroepen bent tot een nieuwe wijze van denken en kijken. Paulus zegt: we zijn geroepen tot een heilig leven. De wereld om ons heen roept je niet tot een heilig leven, integendeel, maar Christus wel. De vraag is: realiseren wij ons dat wel voldoende?

Dan zegt Paulus dat we geheiligd zijn in Christus. Heilig zijn wil niet zeggen: super-vroom, buiten de werkelijkheid leven, enzovoort. Heilig zijn betekent dat je apart gezet bent als voorbeeld voor de mensen om je heen. Denk aan het Volk Israël. Zij zijn door God ook apart gezet als voorbeeld voor de wereld. Heilig zijn is weten dat je een zondaar bent en dat je dus Gods genade nodig hebt. Heilig zijn wil niet zeggen dat je geroepen bent om buiten de wereld te leven, maar om er midden in te staan en wel zo, dat je laat zien dat je van Christus bent. Een christen staat midden in deze wereld en zet zich voor deze wereld in. Dat is waar Paulus de christenen in Korinthe, en ook ons, aan herinnert.

Alleen al de aanhef uit de Korinthiërsbrief bevat een volledige opdracht. Het is een opdracht waar we als christenen en als Kerk voortdurend aan moeten werken. We hoeven dat niet op eigen kracht te doen, maar uit kracht van Hem. Want in Christus is God mens geworden, opdat wij God kunnen worden; niet letterlijk God, maar geroepen tot zijn heerlijkheid. Laat ik deze preek eindigen met de laatste verzen uit de aanhef van Paulus: genade en vrede voor u vanwege God onze Vader en de Heer Jezus Christus. Amen!

Diaken Franck Baggen

Preek 25e zondag in jaar A. Mat. 20, 1-16. De werkers in de wijngaard.
20 september 2020
Preek 23e zondag in jaar A. Mat. 18, 15-20. Het principe van subsidiariteit.
6 september 2020
Preek 22e zondag in jaar A. Mat. 16, 21-27. De wereld infiltreren met Gods liefde.
30 augustus 2020
Preek 21e zondag in het jaar C. Rom. 11, 33-36. Hoe ondoorgrondelijk zijn uw wegen.
23 augustus 2020
Preek 19e zondag in jaar A. Mat. 14, 22-33. Lopen over de vloeibaarheid van het leven.
9 augustus 2020
Preek 17e zondag in jaar A. Rom. 8, 28-30. In Christus voor God gerechtvaardigd.
26 juli 2020
laad meer artikelen artikelen aan het laden geen nieuwe artikelen