MENU
< TERUG

ACTUEEL

Preek 5e zondag 40-dagentijd (jaar B). Joh.12, 20-33. Spiritualiteit van beneden.

21 maart 2021

Heeft u dat gevoel ook, dat als er versoepelingen komen in de coronamaatregelen en je daarna weer hoort dat de besmettingen toenemen, dat de moed je soms in de schoenen zinkt? Of dat je hoort dat iemand, na te zijn gevaccineerd, toch weer besmet raakt. We snakken zo naar ruimte, maar stijgende besmettingscijfers maken je soms moedeloos.

Zo’n gevoel speelt ook in het evangelie vandaag. Jezus is alom bekend als Hij in Jeruzalem aankomt. Iedereen wil Hem zien. Met torenhoge verwachtingen zoeken ze Hem op. Jezus bevindt zich op het toppunt van zijn roem. Zijn volgelingen willen Hem tot koning maken. Dat hadden ze al veel eerder willen doen, maar Jezus wees dat telkens af: “Mijn uur is nog niet gekomen”. Maar nu zegt Hij: “Het uur is gekomen dat de Mensenzoon verheerlijkt wordt”. Deze woorden klinken als muziek in de oren. Eindelijk gaat Jezus afrekenen met alle vijanden! Dit is de nieuwe David waarop ze zolang gewacht hebben.

Alle verwachtingen rond Jezus zullen nu vervuld worden. Het is alsof je na een lange lockdown hoort dat alle beperkingen kunnen worden opgeheven. Alles mag weer open! Cafés, bioscopen, theaters, scholen, kerken, noem maar op. Zo’n spanning moet er geheerst hebben rond Jezus toen Hij naar Jeruzalem trok. Maar dan komt de grote anticlimax. Jezus zegt iets wat de omstanders juist niet willen horen: “Voorwaar, Ik zeg u: als de graankorrel niet in de aarde valt, blijft hij alleen, maar als hij sterft, brengt hij vele vruchten voort”. Dat klinkt poëtisch, maar het is voor iedereen een enorme teleurstelling!

Jezus, de langverwachte Messias, de nieuwe David, spreekt hier opeens over sterven. Dat is het laatste dat men verwacht. Het is helemaal niet de bedoeling dat Hij sterft. Hoe kan Hij anders de vijanden van Israël verslaan? Het Volk heeft al genoeg zogenaamde ‘bevrijders’ gekend die stuk voor stuk door vijanden zijn gedood, zoals de Babyloniërs, de Assyriërs, de legers van Alexander de Grote en nu door de Romeinen. Nu is het tijd dat ze écht bevrijd worden, eens en voorgoed, en deze Jezus moet daarvoor gaan zorgen. Dus kom niet aan met “in de aarde blijven en sterven”! Daar is het Volk een beetje klaar mee.

Kortom, het Volk zit op een heel ander spoor dan Jezus. Hij is niet de zoveelste heerser. Jezus is niet het type koning die wel even alle vijanden uit de wereld zal verdrijven. Hij bestijgt geen troon, maar wordt aan een kruis gehangen. God openbaart zich niet als een oorlogsgod die de vijanden één voor één aan zijn speer rijgt. Nee, God openbaart zich waar we Hem niet verwachten: in ons verdriet, in onze angst, in onze eenzaamheid, in onze machteloosheid, in onze pijn, enzovoort. De bekende Duitse monnik en schrijver Anselm Grün noemt dat ‘spiritualiteit van beneden’, vanuit het dal. Het laat zien wat in Gods ogen ware liefde is.

Wat is liefde als iemand zegt: ik bemin je alleen als je op de top van je roem en je macht zit. Wat is liefde als iemand er alleen is als je succesvol bent? Is oprechte liefde niet veeleer het tegenovergestelde? Toont oprechte liefde zich niet juist op momenten wanneer iemand je helpt als je in de put zit? Is liefde niet zeggen: ik help je op je meest donkere, meest miserabele moment? Dat is de liefde die God betoont in de persoon van Jezus. God openbaart zich, niet als Iemand die wel even al je problemen oplost, zodat jij niets meer hoeft te doen, maar als Iemand die op het diepst van de put naast je zit.

Herinner u de zaligsprekingen: zalig de treurenden, de zachtmoedigen, zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, de barmhartigen, de zuiveren van hart, de vredestichters en die vervolgd worden om de gerechtigheid (Mat. 5). Al die zaligsprekingen zijn niet bedoeld als een norm om het Koninkrijk van God te kunnen binnengaan. Nee, het Koninkrijk van God openbaart zich juist in mensen als deze. Dan zullen de treurenden getroost worden, de zachtmoedigen het land bezitten, die hongeren en dorsten naar gerechtigheid verzadigd worden, de barmhartigen barmhartigheid ondervinden, de zuiver van hart God zien en de vredestichters kinderen van God genoemd worden!

We hopen bij een crisis altijd dat God ingrijpt met een donderslag. En als die donderslag niet komt, als dat wonder niet geschied, dan zijn we teleurgesteld. Punt is, God stuurt wel degelijk donderslagen, menselijke! Die noemen wij heiligen. Dat zijn de treurenden, de zachtmoedigen, de barmhartigen, de vredestichters, enzovoort. Door en in mensen als deze werkt God aan zijn Koninkrijk. Jezus ging ons daarin voor, langs de weg van het kruis. Dat is liefde tot het uiterste toe. Dat is wat Jezus bedoelt met: “Wie zijn leven bemint, verliest het, maar wie zijn leven in deze wereld haat, zal het ten eeuwigen leven bewaren”. U begrijpt: geloven is een uitdaging, telkens weer, maar wel een uitdaging die wij samen met God mogen aangaan. Dáárin zit voor ons het leven. Door Christus, onze Heer. Amen.

Diaken Franck Baggen

Preek 1e Paasdag. Marc. 16, 1-7. Nieuwe mensen in een nieuwe wereld.
4 april 2021
Preek Witte Donderdag 2021
2 april 2021
Preek 4e zondag 40-dagentijd jaar B. 2 Kron. 36, 14-23. Hoe om te gaan met rampen?
14 maart 2021
Preek 3e zondag 40-dagentijd jaar B. Joh. 2, 13-25. De Tempelreiniging.
7 maart 2021
Preek 1e zondag 40-dagentijd jaar B. Marc. 1, 12-15. Tussen wilde dieren en engelen.
21 februari 2021
Preek 6e zondag in jaar B. Marc. 1, 40-45. Ik wil, word rein.
14 februari 2021
laad meer artikelen artikelen aan het laden geen nieuwe artikelen