MENU
< TERUG

ACTUEEL

Preek op het hoogfeest van de Heilige Drie-Eenheid 2020

7 juni 2020

Vandaag, op de eerste zondag na Pinksteren, vieren we de Heilige Drie-Eenheid. Wat vieren we eigenlijk als we de heilige Drie-Eenheid vieren? Het meest eenvoudige antwoord dat ik kan geven is: we vieren dat God liefde is. Drie-Eenheid heeft alles met liefde te maken. Immers, als je over liefde spreekt, op welke manier dan ook, dan spreek je altijd over drie zaken: iemand die liefheeft, iemand die de geliefd wordt en de liefde die zij delen. Hier heb je meteen de drie-eenheid te pakken. God de Vader is degene die liefheeft, God de Zoon is degene die geliefd wordt en God de Heilige Geest is de liefde die zij delen. Bernardus van Clairvaux zegt: de Vader is de kusser, de Zoon is de gekuste en de Geest is de kus. Zo is dat in iedere relatie. Als je van je partner houdt, dan heb je ook hier weer die drieslag: iemand die liefheeft (jezelf, de kusser), iemand die geliefd wordt (je partner, de gekuste) en de liefde die je met elkaar deelt (de kus). Het verschil met God is dat in God deze drie zaken één zijn. Is God dan een trio in zichzelf? Nee, in het geheel niet!

De Drie-Eenheid is uniek aan het christendom. Hoe vaak hoor je niet: of je nu christen bent, of moslim, of jood, of hindoe, of welke religie je dan ook mag aanhangen: het komt allemaal op hetzelfde neer. Dat is fundamenteel onjuist! En dat heeft te maken met de relatie die een christen heeft tot God. Die relatie is uniek vergeleken met andere religies; en ik zeg dit met het grootste respect voor deze religies. Een moslim, een jood, een hindoe of iemand die zegt “in iets” te geloven: zij bidden allemaal tot God die, of tot iets dat, buiten henzelf staat, zoals ik ook buiten u sta. U en ik zijn aparte individuen. Zo bidden al deze religies tot God die buiten hen staat, die los van hen staat. Al deze religies benadrukken dat God een eenheid is, maar wel een eenheid waar je als mens buiten staat.

Zo is het niet met een christen. Een christen staat niet buiten God of bidt tot God die los van hem of haar staat. Nee, een christen bidt tot God in en vanuit God. Daarom openen en sluiten wij elk gebed met het kruisteken: in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Het kruisteken is niet zomaar een traditie. Nee, het doet ons telkens ervan bewust zijn dat wij in God zijn en in God bidden, niet tot God. God is niet een eenheid waar wij buiten staan, maar een drie-eenheid waar wij midden in staan! Precies dat hebben we gevierd met Kerst, Pasen en Pinksteren en deze drie hoogfeesten vieren wij vandaag nog eens dunnetjes over. God neemt ons in Christus en door de Geest op in zijn drie-ene wezen.

Hoe doet Hij dat? Uit liefde stuurt God de Vader zijn Zoon helemaal tot de uithoeken van ons menselijk leven, tot in de uithoeken van onze pijn, ons verdriet, onze eenzaamheid, ja zelfs tot in de meest vreselijk dood. God is in zijn Zoon mens geworden om u en mij op te zoeken en de hand te reiken. Dat is het feest van Kerstmis. Verrijzenis, het feest van Pasen, is die weg terug naar de Vader: de Zoon neemt u en mij, iedereen die Hem belijdt, op in de eenheid van de Vader. Hij bereidt ons een plek in het Vaderhuis, zoals Jezus het zelf zegt (Joh. 14, 2).

Waar bevinden wij ons nu? We leven in de Geest, het feest van Pinksteren. De Geest is de liefde tussen de Vader en de Zoon, de liefde tussen God en mens. De Geest zijn de armen van de Vader en de Zoon, zou je kunnen zeggen. Die armen slaat God dagelijks om ons heen. Zo neemt Hij ons op in zijn wezen. De Geest is uitgezonden om ons één te doen zijn met God. Het is door de Geest dat een christen nooit buiten God staat, maar er telkens in. Om die reden is het feest van Pinksteren zo ontzettend belangrijk!

Als we bidden, bidden we niet tot God, maar bidden we in God. We hebben soms het gevoel, vooral de laatste maanden, dat we er alleen voor staan. Echter, vanuit ons christelijke geloof staan we geen seconde alleen, maar zijn we steeds in God. Het feest van de Heilige Drie-Eenheid komt daarom altijd na Kerst, Pasen en Pinksteren. Het wil ons eraan herinneren dat God liefde is en wij nooit buiten die liefde staan. Voor je gevoel kan God ver van je af staan, maar dat zegt niets over God, maar alles over jezelf. Je bent gedoopt in de Drie-Ene God en vanaf dat moment ben je niet meer alleen. Het is de christelijke uitdaging om in dat geloof te gaan staan, elke dag weer! 

Bidden wij dat God zijn Kerk zegent met de vurige liefde van zijn Geest. Bidden wij in bijzonder voor Tjeerd Visser. Weet dat hij uw gebed zeer waardeert! Gods slaat in zijn Geest ook de armen om hem heen, telkens weer. Moge God zo ieder van ons, met al onze zorgen en pijnen, vragen en twijfels, verdriet en vreugdes, in zijn Geest omarmen. Door Christus, onze Heer. Amen.

Diaken Franck Baggen

Preek 25e zondag in jaar A. Mat. 20, 1-16. De werkers in de wijngaard.
20 september 2020
Preek 23e zondag in jaar A. Mat. 18, 15-20. Het principe van subsidiariteit.
6 september 2020
Preek 22e zondag in jaar A. Mat. 16, 21-27. De wereld infiltreren met Gods liefde.
30 augustus 2020
Preek 21e zondag in het jaar C. Rom. 11, 33-36. Hoe ondoorgrondelijk zijn uw wegen.
23 augustus 2020
Preek 19e zondag in jaar A. Mat. 14, 22-33. Lopen over de vloeibaarheid van het leven.
9 augustus 2020
Preek 17e zondag in jaar A. Rom. 8, 28-30. In Christus voor God gerechtvaardigd.
26 juli 2020
laad meer artikelen artikelen aan het laden geen nieuwe artikelen