MENU
< TERUG

ACTUEEL

Preek Openbaring des Heren. Mat. 2, 1-12. De weg van de drie wijzen.

1 januari 2022

We lezen het verhaal van de drie wijzen uit het oosten. De weg die de drie wijzen afleggen heeft een enorme spirituele rijkdom. Zij zien een ster en ze vertrouwen erop dat deze hun de juiste weg wijst. Wellicht hebben zij nachtenlang de hemel moeten afspeuren om deze ster gewaar te worden. Je kunt jezelf de vraag stellen: Hoeveel tijd en moeite besteed ik aan het gewaar worden van Gods roepstem? Velen verwachten een heldere en duidelijke stem die elke twijfel wegneemt. Dat zou makkelijk zijn: dat kost je geen moeite en je bespaart tijd voor andere zaken. Maar zo werkt het helaas niet. God gewaar worden vraagt tijd, geduld, geestelijke energie. Heb je dat ervoor over?

Nadat zij de juiste ster gezien hebben, gaan zij op weg. Houd in gedachten dat reizen in de oudheid een uiterst riskante aangelegenheid was. Er kon van alles gebeuren, zoals een overval of een ongeluk, de wegen waren slecht en het weer kon flink tegen zitten. Voor een lange reis nam men vaak voorgoed afscheid, omdat men niet zeker wist of men zou terugkeren. En toch gingen de wijzen op reis, wetende dat God hen de juiste weg wees. Hoe zit dat men ons, geestelijk gezien? Durf je de reis (het avontuur!) aan als je Gods stem gewaar wordt?

Op hun reis komen de wijzen bij koning Herodes. Herodes was zo’n machthebber die geen concurrentie duldde. Iedereen die hij ervan verdacht het te hebben voorzien op zijn troon, liet hij ombrengen. De wijzen moesten dus zeer voorzichtig en tactisch te werk gaan. Herodes staat symbool voor de weerstand die je op je gelovige weg ontmoet, de hobbels die je moet nemen. Je hebt één zekerheid op je gelovige weg: weerstand ontmoet je altijd, per definitie. Als je bijvoorbeeld zegt dat je gelovig bent en naar de kerk gaat, dan moet je je verantwoorden aan je omgeving. Velen zeggen: Dat is toch niet van deze tijd! Je gelooft toch niet in sprookjes! Niets zo verdacht als religie, toen en nu. De clou is: wees daarop voorbereid.

Na een lange reis komen de wijzen bij het Kind. Ze geven Hem de bekende geschenken: goud, wierook en mirre. Een veelgehoorde uitleg is dat deze geschenken verwijzen naar de drie ambten van Christus: koning (goud), priester (wierook) en profeet (mirre). Je kunt deze gaven ook meer op jezelf betrekken. De gaven zijn voor de wijzen uiterst kostbaar. Ze geven Christus het beste van zichzelf. Tracht dit geestelijk op jezelf te betrekken. Wat geef je Christus wat voor jou het meest kostbaar is? Denk hierbij aan het dubbelgebod van de liefde: bemin de Heer uw God met geheel uw verstand, geheel uw hart, geheel uw ziel en al uw krachten. Geven wij Hem het beste van onze verstandelijke vermogens? Geven wij Hem onze diepste hartstochten? Geven wij Hem onze ziel en zaligheid? Spannen wij ons tot het uiterste in voor Hem? Of houden we dat liever voor onszelf of bewaren we iets voor een spirituele ‘second love’? Als ik hij mensen thuis naast een beeldje van Jezus of Maria ook een Boeddha zie staan, dan vraag ik mij af: wie is hier de second love?

Nadat de wijzen Christus hebben ontmoet, keren ze via een andere weg terug. Het wordt terloops gemeld, maar het is van fundamenteel belang. Als dit een ware ontmoeting is, dan ga je per definitie via een andere weg verder. Je bent een nieuw mens geworden en de weg die je dan gaat is per definitie anders. Als je weg niet verandert, als je leven niet verandert, dan moet je je afvragen wat je ontmoeting met Christus voorstelde. Veel mensen hebben van de Christus gehoord en hebben Hem ook wel ‘ontmoet’, maar die ontmoeting had iets van een kennismaking met een interessante historische figuur, een wijsheidsleraar. Hun levens veranderen niet en kabbelen verder op de ingeslagen weg.

Het kost veel moed, geduld en moeite om Gods stem gewaar te worden. Eenmaal op zijn spoor gekomen, leg je een lange geestelijke weg af en overwin je veel weerstand. Zo kom je bij Christus. En dan geef je Hem niet het beste van jezelf. Je houdt iets achter de hand. Met andere woorden: in hoeverre ga je all-the-way? In ons gebed vragen wij het uiterste van God, maar we geven niet het uiterste van onszelf. De drie wijzen mogen ons daarin tot voorbeeld zijn: ze hebben een lange weg afgelegd, weerstanden overwonnen en ze geven het meest kostbare dat ze hebben. Daarom is dit feest zo belangrijk, elk jaar weer.

De lange weg van de wijzen is een transformatieproces. Zo geldt dat ook voor ons als christen. Paulus zegt: ik leef niet meer, maar het is Christus die leeft in mij. Paulus’ leven zag er na zijn ontmoeting met Christus ook anders uit. Hij gaf Christus het beste van hemzelf. Dat is wat er gebeurt als je Christus ontmoet. En dat is iets goeds! Moge deze Kersttijd een nieuwe weg zijn, de weg van het behoud, de weg van de liefde, de weg van het nieuwe zien, de weg van hoop en het eeuwige leven. Door Christus, onze Heer. Amen.

Diaken Franck Baggen

Preek 6e zondag na Pasen. Openb. 21, 10-23. Het nieuwe Jeruzalem.
21 mei 2022
Preek 5e zondag na Pasen. Heilige Titus Brandsma
6 mei 2022
Preek 4e zondag na Pasen. Openb. 7, 9-17. Legers van martelaren.
2 mei 2022
Preek 3e zondag na Pasen. Joh. 21, 1-19. Zonde wordt genade.
29 april 2022
Preek Pasen 2022. Joh. 20, 1-9. Verrijzenis is het hart van ons geloof.
17 april 2022
Preek Palmzondag 2022. De twee gezichten van de liefde.
8 april 2022
laad meer artikelen artikelen aan het laden geen nieuwe artikelen