Op 11 januari kwam de parochie samen voor een feestelijke gezamenlijke viering, waarin het nieuwe jaar werd ingeluid én het 12,5-jarig jubileum van diaken Franck werd gevierd. Ondanks de gladheid in deze dagen was de viering goed bezocht. Parochianen uit verschillende delen van de parochie wisten hun weg te vinden en maakten samen dit moment van ontmoeting en verbondenheid mogelijk.
De viering werd gedragen door bijdragen vanuit verschillende hoeken van de parochie. Het regiokoor van de Alblasserwaard-West verzorgde de muzikale ondersteuning en gaf met haar zang extra kleur aan de viering. Ook inhoudelijk was het een gezamenlijke viering, waarin meerdere mensen een bijdrage leverden, zowel voorafgaand in de voorbereiding als tijdens de viering.
In de nieuwjaarstoespraak stond vicevoorzitter Martijn Erkens stil bij de overgang naar het nieuwe jaar, bij de vragen en veranderingen waar de parochie voor staat, en bij de betekenis van het toewensen van een Zalig Nieuwjaar. Tegelijk werd in deze viering het jubileum van diaken Franck gemarkeerd, in een persoonlijke en feestelijke sfeer.
De volledige nieuwjaarstoespraak, waarin ook het jubileum van Franck een plek kreeg, is hieronder te lezen.
Tijdens de gezamenlijke viering werd het 12,5-jarig jubileum van diaken Franck gevierd. In een persoonlijke toespraak werd stilgestaan bij zijn inzet en manier van diaken-zijn, met aandacht voor zijn betrokkenheid bij parochianen en zijn gerichtheid op Christus.
De gemeenschap kreeg de gelegenheid om Franck persoonlijke woorden mee te geven ter gelegenheid van zijn jubileum. Daarnaast werd hem een beeldje aangeboden van de heilige Franciscus Xaverius, de heilige naar wie hij is vernoemd, als teken van dankbaarheid en bemoediging.
Beste parochianen, lieve gemeenschap,
Het nieuwe jaar is inmiddels begonnen. En misschien heeft u zich, net als ik, afgevraagd: mag je elkaar eigenlijk nu nog een nieuwjaar wensen? Voor veel mensen voelt dat als iets wat hoort bij de periode tot Driekoningen. Daarna is het nieuwe er wel weer af en gaan we verder met wat er ligt. Tegelijk zijn we ook een kerk van tradities. En voor goede wensen is het eigenlijk altijd tijd.
Iemand zei onlangs tegen mij: voor goede wensen is het nooit te laat. Het leven leert ons wel dat je soms het moment moet pakken. Om te zeggen dat je van iemand houdt. Dat je iemand waardeert. Dat je iemand het goede toewenst. Dat je niet alles laat liggen tot later.
Dat bracht mij bij de vraag: wens ik u een gelukkig nieuwjaar of een zalig nieuwjaar? Geluk klinkt al snel als iets wat je moet hebben, vasthouden of maken. Alsof het iets is wat je moet zijn, moet worden, of moet voelen. Zalig klinkt voor mij anders, meer als iets wat je ontvangt. Iets dat niet zozeer verwijst naar het aardse, maar naar het eeuwige. Ik ben geen theoloog en ook geen docent Nederlands, maar het voelt voor mij als iets dat meer van God komt dan van onszelf. Zalig betekent niet dat alles vanzelf goed komt. Zalig betekent: dat je gedragen bent. Ook als het schuurt. Ook als je het even niet weet. Hier en nu, en in het Eeuwige.
Als we terugkijken op het afgelopen jaar, dan was dat voor velen geen eenvoudig jaar. Er waren zorgen en vragen over de toekomst. Het was een jaar van onrust, en ook verdriet. Als parochie bevinden we ons in een proces waarin wordt gekeken naar de toekomst van kerkgebouwen, onder andere in Papendrecht en Zwijndrecht. Dat raakt mensen, omdat een kerk meer is dan stenen alleen. Het is een plek van gebed, van herinneringen, van gemeenschap.
In het komende jaar zullen daarin belangrijke momenten volgen: gesprekken die gevoerd worden, stappen die gezet moeten worden. Tegelijk werken we aan onze missionaire toekomstvisie. Niet als een vastomlijnd plan op papier, maar als een weg die we samen gaan. Met vallen en opstaan. Niet alles tegelijk.
Ook binnen het bestuur zal het komende jaar verandering brengen. Termijnen lopen af, rollen wisselen, en nieuwe mensen zullen moeten opstaan om verantwoordelijkheid te dragen en samen verder te bouwen.
Dat alles samen maakt dit geen eenvoudig jaar. Maar wel een jaar waarin het erop aankomt dat we elkaar vasthouden. En niet loslaten wat ons draagt: Jezus Christus zelf. In dat licht, in Zijn licht, wens ik u een Zalig Nieuwjaar.
Martijn Erkens, vice-voorzitter