Preek Palmzondag 2026

Palmzondag is de eerste dag van de Goede Week. De naam ‘goed’ verwijst naar Goede Vrijdag, de dag van het lijden en sterven van Jezus. Protestanten noemen deze week de Stille Week. In vroeger tijden mochten in deze week geen rechtszaken, geen feesten en geen officiële gebeurtenissen plaatsvinden. Typerend voor Palmzondag is dat we in de liturgie twee evangeliën lezen: de Blijde Intocht en het lijdensverhaal. Deze dag heeft twee gezichten: de feestelijke hulde aan de Messias én zijn vreselijke lijdensweg en dood. Jezus wordt gevierd als bevrijder en bespot als verrader.

In het eerste evangelie stuurt Jezus twee leerlingen uit om een ezelin en haar jong op te halen die Hij nodig heeft voor zijn intocht in Jeruzalem. Een ezel is een lastdier en loopt traag. Je zou bij een koning een paard verwachten. Een paard geeft statuur en is snel, maar het is ook een vluchtdier. Jezus heeft echter geen haast en hoeft niet te vluchten. Met de ezelin laat Jezus zien dat Hij nergens bang voor is. In Jeruzalem spreiden de mensen mantels en palmtakken voor Hem uit en zingen koningsliederen. In de oudheid werden koningen en bevrijders op deze wijze onthaald. De menigte zien in Jezus hun nieuwe koning-bevrijder. Maar helaas voor hen, en voor ons, is het allemaal niet zo simpel.

Jezus komt niet naar Jeruzalem om gekroond te worden, maar om te sterven. De mensen verlangen een Koning-Messias op een troon, maar Hij eindigt aan een heidens kruis, vermoord door de bezetter. De betekenis die Jezus geeft aan deze intocht is heel anders dan die zijn leerlingen en de menigte eraan geven. Jezus wil de mens – u, jij en ik – redden van de enorme diepte en reikwijdte van de zonde en het kwaad, niet van het oppervlakkige kwaad van de Romeinse bezetting of welke andere bezetting dan ook.

De twee evangeliën van Palmzondag illustreren het enorme contrast tussen onze verwachtingen en Gods antwoord. Gods antwoord is altijd anders dan wij verwachten. God gaat verder, dieper, hoger dan wij ons kunnen voorstellen. De mens wil gered worden van zijn of haar tijdelijke pijn en verdrukking, maar Jezus gaat veel verder dan dat. Hij gaat tot het diepste punt van de dood, de diepste laag van de hel. En juist omdat Hij daar ‘ja’ tegen zegt, moet Hij ‘nee’ zeggen tegen de verlangens van de mensen. De intocht in Jeruzalem loopt voor menigeen uit op een teleurstelling, want Jezus lost hun verwachtingen niet in. De Romeinse bezetter wordt niet van zijn troon gestoten. Daarom ook dat al die mensen die staan te juichen bij zijn intocht, later bij het kruis schitteren door afwezigheid.

De vraag is: Hoe onthaal ik Jezus in mijn leven? En vooral, met welke verwachtingen? Dat velen afhaken in geloof en kerk heeft allicht ermee te maken dat verwachting en uitkomst niet matchen. Daarom moet op deze Palmzondag ook het lijdensverhaal gelezen worden, opdat we onze verwachtingen kunnen bijstellen. Deze Goede Week wil ons nóg intenser doen voorbereiden op de totaal andere uitkomst die God in petto heeft: de verrijzenis van Jezus. Die Goede Boodschap wordt nu nog niet verteld, maar we weten dat die gaat komen. Benut daarom deze tijd om je verwachtingen bij te stellen. Hoe bekend dit eeuwenoude verhaal ook is, laat je toch steeds opnieuw verrassen. Door Christus, onze Heer. Amen.

Diaken Franck Baggen