MENU
< TERUG

ACTUEEL

Preek 1e zondag 40-dagentijd. Mat. 4, 1-11. Voor wie doe je het? 

22 februari 2026

Aan het begin van zijn zending wordt Jezus door de Geest niet naar een drukke stad geleid, niet naar succes en niet naar mensenmassa’s. Hij wordt naar de woestijn geleid. Veertig dagen van leegte. Veertig dagen van stilte. Veertig dagen van honger. En juist daar klinkt de stem van de verleider. Niet met geweld, maar met een vraag. Een vraag die ook aan ons gesteld wordt: Voor wie doe je het?

De duivel zegt: maak van deze stenen brood. Gebruik je kracht voor jezelf. Hij zegt ook: spring naar beneden. Laat zien wie je bent. Maak indruk! En tenslotte: buig voor mij. Kies de snelle weg naar succes en macht. Het zijn drie verleidingen, maar ze raken één kern: zoek je jezelf, of blijf je trouw aan God? Jezus kiest niet voor zichzelf. Hij kiest voor trouw. Hij kiest voor zijn Vader. Niet voor wat gemakkelijk is, maar voor wat waar is. En daarmee opent Hij een weg. Een weg die ook voor ons begaanbaar wordt.

Afgelopen woensdag vierden wij Aswoensdag. In de kinder-Aswoensdag-viering stonden we met de kinderen stil bij een eenvoudige, maar eerlijke vraag: Voor wie doe jij het? Want we herkennen het allemaal. Je doet iets goeds, en bijna vanzelf komt de neiging om het te laten zien. Niet eens uit slechte wil, maar omdat we gezien willen worden, omdat we erkenning willen. Omdat we willen horen: wat goed van jou!

De afgelopen weken hebben velen van ons genoten van de Olympische Spelen en van de Nederlandse successen. We zagen hoe topsporters zoals Bergsma, Groenewoud en Rijpma-De Jong na jaren van training werden beloond met een gouden medaille. Dat is mooi en terecht. Na jaren van toewijding volgt erkenning. Maar als christenen hebben wij een andere opdracht gekregen. Wij doen daden van liefde niet voor een gouden medaille, maar voor het Koninkrijk van God. Niet voor applaus, maar uit liefde. Niet om gezien te worden, maar om trouw te zijn.

Erkenning is menselijk, maar het evangelie vandaag legt iets diepers bloot. De grootste verleiding is niet om slechte dingen te doen. De grootste verleiding is om goede dingen te doen om de verkeerde reden. Om goed te doen voor applaus. Om gelovig te zijn voor de buitenkant. Om vroom te lijken, zonder dat het ons hart werkelijk verandert. De duivel zegt tegen Jezus: laat zien wie je bent. Maar Jezus weigert toneel te spelen. Hij hoeft niets te bewijzen, omdat Hij weet voor wie Hij leeft.

Dat is precies waar de Veertigdagentijd over gaat. Niet minder snoepen om het snoepen. Niet meer bidden om te laten zien hoe gelovig je bent. Niet laten zien hoe serieus je bent, omdat je een goede katholiek wilt zijn. De Veertigdagentijd is een oefening in eerlijkheid. De vraag is niet alleen wat je doet, maar waarom je het doet. Bid je om dichter bij God te komen, of om jezelf een goed gevoel te geven? Help je een ander uit liefde, of om gezien te worden? Geef je iets weg uit mededogen, of uit gewoonte? Alleen jij kent het antwoord. En God kent het. En dat is genoeg.

Op Aswoensdag ontvingen wij het askruisje. Niet als versiering. Niet als een religieus merkteken om aan anderen te tonen, maar als een stil teken. Een teken dat zegt: ik wil opnieuw beginnen. Ik wil zuiverder leven. Ik wil leren liefhebben zonder bijbedoelingen. Niet op het podium, maar in het hart. Want dat is de plaats waar God werkt. Daarom is het ook betekenisvol wat u vandaag aan het einde van deze viering ontvangt. Bij de uitgang krijgt u een briefje met een van de werken van barmhartigheid. U kent ze: de hongerigen voeden, de dorstigen laven, de naakten kleden, de vreemdelingen opnemen, de zieken bezoeken, de gevangenen bezoeken, de doden begraven. Geen grote woorden, maar concrete daden.

Het werk van barmhartigheid dat u ontvangt, mag een uitnodiging zijn voor deze Veertigdagentijd. Misschien krijgt u de hongerigen voeden, en zamelt u voedsel in voor de voedselbank. Misschien krijgt u de doden begraven, en bent u er voor iemand die rouwt om een verlies. Niet als verplichting, maar als richting. Niet als prestatie, maar als uitnodiging. Om juist dit werk van barmhartigheid mee te nemen in uw gebed en er, op uw eigen manier, handen en voeten aan te geven. Misschien klein, misschien verborgen. Maar gedaan uit liefde.

Jezus koos de weg van trouw. Niet de gemakkelijke weg, maar de ware weg. En die weg ligt ook voor ons open. Elke keer dat je goed doet zonder applaus, volg je Hem. Elke keer dat je liefhebt zonder erkenning, volg je Hem. Elke keer dat je trouw blijft zonder gezien te worden, volg je Hem. Dat is de weg van het evangelie. Misschien mag deze Veertigdagentijd beginnen met één eenvoudige keuze. Help iemand zonder het te vertellen. Geef iets zonder erkenning te zoeken. Wees er voor iemand zonder dat iemand het merkt. Niet voor jezelf, maar uit liefde.

Vertrouw op wat Jezus heeft laten zien: wie trouw blijft in de woestijn, staat er niet alleen voor. Na de beproeving kwamen de engelen en dienden Hem. God laat niet los wat uit liefde wordt gedaan. Daarom wil ik u één vraag meegeven, dezelfde vraag die we ook aan de kinderen stelden op Aswoensdag: wie durft deze Veertigdagentijd één goede daad te doen die niemand ziet, behalve God? Daar begint de Veertigdagentijd. Niet aan de buitenkant, maar in het hart. Amen.

Pastoraal werker Johnny Tran

Preek 6e zondag. Mat. 5, 17-37. Mens zijn uit één stuk.
10 februari 2026
Preek 5e zondag. Mat. 5, 13-16. Zout der aarde.
2 februari 2026
Preek 4e zondag. Mat. 5, 1-12. Van harte gefeliciteerd!
22 januari 2026
Preek 3e zondag. Mat. 4, 12-23. Je plaats kennen.
18 januari 2026
Preek 2e zondag. Joh. 1, 29-34. Openbaring doet kennen.
6 januari 2026
Preek Doop van de Heer. Mat. 3, 13-17. De aangewezen Persoon.
4 januari 2026
laad meer artikelen artikelen aan het laden geen nieuwe artikelen